ديده اي دل گاهي اوقات به دنبال بهانه اي براي گريستن است..

امشب بهانه گريه هاي من،خنده هاي توست...

من بي بهونه عاشق شده ام

                                عاشق يك نگاه عاشق

                                                            يك لبخند

        عاشق يك دل

                          یک  دل زيبا

                          عاشق عشقي پاك

عاشق كلامي دلنشين                                   و صدايي دلنواز........

اینا همش شعر بود

من شنيـــدم از درون قصه ها آخر ليلي و مجنون مرگ است..ليك گفتــــــــــــــم به دلم اين عشق

است ..آخر هر عشق پاكي مـــــرگ است....

 و

 دلم مي خواهد بگريم براي لحظه هايي كه ندانستم چگونه گذشتند.

دلم مي خواهد بخندم براي لحظه هايي كه در آن گريستـــــــم.

 براي لحظه هايي كه اميد لبخندي مات،رؤيايي دست نيافتني بــــــــود

 و

 مي خواهم بمـــيرم براي لحظه هايي كه آرام آمدندو زود دور شدند،

بلكه شايد مرگ به من ناباور بنماياند: آنچه كه در لحظه ها مي جستم و نيافتم..........!؟

                     اما نبودنت بهترين بهانه براي گريستن است...

((غـــرور

              عـشــــــــــــــق 

                                    دروغ))

 تا از سر غرور به عشق خود دروغ نمي گفتيم........