شاگردی از استادش پرسید:عشق چیست؟؟

استاد در جواب گفت:به گندم زار برو و پر خوشه ترین شاخه را بیاور.

اما در هنگام عبور از گندم زار به یاد داشته باش که نمی توانی به عقب برگردی تا خوشه ای بچینی!

شاگرد به گندم زار رفت وپس از مدتی طولانی برگشت.

استاد پرسید:چه آوردی؟

و شاگرد با حسرت جواب داد:هیچ!هر چه به جلو میرفتم , خوشه های پر پشت تر می دیدم و به امید پیدا کردن پر پشت ترین , تا انتهای گندم زار رفتم..

استاد گفت:( عشق یعنی همین!)

شاگرد پرسید:پس ازدواج چیست؟

استاد به سخن آمد که: به جنگل برو و بلند ترین درخت را بیاور.اما به یاد داشته باش که باز هم نمی توانی به عقب برگردی!

شاگرد رفت وپس از مدت کوتاهی با درختی برگشت. استاد پرسیدکه شاگرد را چه شد و او در جواب گفت:به جنگل رفتم و اولین درخت بلندی را که دیدم,انتخاب کردم.ترسیدم که اگر جلوتر بروم , باز هم دست خالی برگردم.

استاد باز هم گفت:(ازدواج هم یعنی همین!!)

                                 دور يا نزديک ....

                              راهش می توانی خواند

                          هر چه را آ غاز و پايانی است

                      حتی هر چه را آغاز و پايانی نيست !

                               زندگی راهيست

                            از به دنيا آمدن تا مرگ.

زمانی که به آسمان پر ستاره خیره می شوی در می یابی که تنها نیستی

پس نا امیدی را به باد بسپار

و

به آسمان پر ستاره خیره شو....