و خدا فرمود.........

در دستانم دو جعبه دارم که خدا آنها را به من هدیه داده است

او به من گفت:

غمهایت را در جعبه سیاه و شادیهایت را در جعبه طلایی جمع کن.

من نیز چنین کردم و

غمهایم را در جعبه سیاه ریختم و شادیهایم را در جعبه طلایی !

با وجود اینکه جعبه طلایی روز به روز سنگین تر میشد

اما از وزن جعبه سیاه کاسته میشد!

در جعبه سیاه را باز کردم وبا تعجب دیدم که ته آن سوراخ است !

جعبه را به خدا نشان دادم و گفتم:پس غمهای من کجا هستند؟

خداوند لبخندی زد و گفت: غمهای تو اینجا هستند نزد من !

از او پرسیدم:خدایا , چرا این جعبه ها را به من دادی؟

چرا این جعبه طلایی و آن جعبه سیاه سوراخ را؟

و خدا فرمود:

فرزندم , جعبه طلایی مال آن است که قدر شادیهایت را بدانی و

جعبه سیاه , تا غمهایت را رها کنی !

مگذار که عشق به عادت دوست داشتن تبدیل شود!

 مگذار که حتی آب دادن گلهای باغچه

به عادت آب دادن گلهای باغچه تبدیل شود !

عشق , عادت به دوست داشتن و

سخت دوست داشتن دیگری نیست !

پیوسته نو کردن خواستنی ست که خود , پیوسته ,

خواهان نو شدن است.

تازگی , ذات عشق است و طراوت, بافت عشق .

چگونه میشود تازگی و طراوت را از عشق گرفت و

عشق همچنان باقی بماند ؟

بار خدایا.............

 می خواهم امسال .....

بی هراس از بیماری , میوهای از شاخه

بچینم و همان جا بخورم!

می خواهم بخندم بی آنکه